aksm

Час блукаў, два блукаў,
Ужо далёка зайшоў,
Але папараць-кветкі
Пакуль не знайшоў.

Збоку пела, раўло,
Нехта зверху скакаў,
Я праз голле ійшоў,
Ні на што не зважаў.

На паляне знарок
Месяц свеціць - відно,
Цуда-дзеўка сядзіць
І ўсё шэпча адно:

- Як ты пойдзеш, куды?
Заставайся са мной,
Дам крынічнай вады,
Цудадзейнай, жывой.

Там сяброўкі пяюць,
Чуеш дзіўны іх спеў?
Я яе цалаваў,
Адыйсціся ня смеў.

- Я цябе прыгадаў -
Бачыў часта ў сне,
У натоўпе страчаў,
Ці было то ,ці не?

- Так, мой любы каток,-
Мне спявала яна.-
Мы знаёмы з табой,
Я з кароткага сна...

Да сябровак хадзем-
Бач, як добра пяюць?
Па высокай вадзе
Нас паплаваць завуць.

А яшчэ раскажу,
Мой ты любы, сакрэт:
Як адыйдзе вада,
Для людзей неўпрыкмет

Узыйдзе кветка,
Што прагна шукаюць яны.
Ну, то пойдзем, мой любы,
Дзе спевы чутны...

Мы павольна ідзем
Па сцюдзёнай вадзе,
Спевы чуюцца побач -
І тут і нідзе.

Я трымаю яе за руку,
Адчуваю халодныя вусны
На скроні...
Нехта тузае за плячо.
Прачынаюся...
"Поезд далей не ізде!
Каліласка, пакіньце вагоны!"

Будуць часам ідалы раструшчаны,
Свет разумны стоміцца ад крыкаў.
Васільком у жыце Беларушчыны
Назаўсёды застанецца Быкаў.
Рыгор БАРАДУЛIН


Кніга вершаваных прысвячэнняў вялікаму сыну Беларусі, народнаму пісьменніку Васілю Быкаву. Ідэя выдання кнігі (Мінск, "Кнігазбор", 2009 г.) належыць стваральнікам адзінага ў краіне недзяржаўнага музея славутага земляка ў Гродне і, у першую чаргу, няўрымсліваму энтузіясту, былому партызану і франтавіку Мікалаю Аляксандравічу Мельнікаву.






Улічваючы тое, што наклад усяго толькі 200 асобнікаў, а кніга цікавая - выкладаю адсканаваны варыянт:
http://up-file.com/download/6327c23d4f24a78a5f1e9865648a5c5c8

Там, здаецца, ужо не працуе спасылка, вось сканы ў маім альбоме:
imgsrc.ru/aleksander_/14220016.html

Генадзь БУРАЎКIІН

Даруй!

Даруй, Васіль,

За ўсё,

Што перанёс:

За ворагам нанесеныя раны,

За брудныя пляўкі з тэлеэкрана,

За слёзы ўшацкіх ссечаных бяроз.


Даруй!

Што ўсе свае зямныя дні

Ты азіраўся з горыччу міжволі

На памяці закінутае поле

І спадзяванняў спаленыя пні.


Даруй!

За наш нялітасцівы час,

За ціхае кананне роднай мовы,

За ўдзячнасці запозненыя словы

І ласкі зэканомлены запас…


Тужлівымі пакутлівымі снамі

Ты будзеш вечна мроіцца сынам.

Я ведаю --

Ты ўсё даруеш нам…

Але ці зможам дараваць мы самі?..

Мы будзем жыць па-чалавечы
І будзе гэта нават звыкла,
І стане Беларусь свабоднай,
Той, аб якой так марыў Быкаў…

Я бачу радасныя твары,
У пашане годнасць і сумленне,
І не кажы, што гэта мары,
І не выказвай здзіўлення.

А сёння чэрвень. Недарэчнасць
Тужлівай нотаю з-пад смыкаў.
Шэсць год, як адыйшоў у Вечнасць
Васіль Уладзіміравіч Быкаў…

Уже упоминалось ранее, но не лишним считаю повторить ещё раз. Дело того стоит, мне кажется.

В понедельник, 22 июня в 19:00 в к/т "Ракета" будет достаточно уникальное событие.
Показ кинокартины "Иди и смотри".

Уникальней вдвойне тем, что на большом экране (когда ещё такое будет?) и с возможным обсуждением в конце (хотя, думаю, обсуждать не у всех будут силы). Этим показом киноклуб "Феномены кино" завершит сезон (до осени).

Собственно, говорить про фильм, как и про авторов можно много. Информация доступна в интернете и в литературе.
Добавить кроме внушения, заложенного в названии, кажется, нечего - иди и смотри...







http://www.kino-teatr.ru/kino/movie/sov/2660/annot/

http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%98%D0%B4%D0%B8_%D0%B8_%D1%81%D0%BC%D0%BE%D1%82%D1%80%D0%B8_(%D1%84%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D0%BC)

Іншыя фота: http://imgsrc.ru/aleksander_/a417329.html

Гэтая кніга, па сутнасці, — першая спроба стварэння своеасаблівай энцыклапедыі Васіля Быкава, ці дакументальнага біяграфічнага летапісання народнага пісьменніка Беларусі. Сярод змешчаных тут матэрыялаў асаблівую цікавасць уяўляюць невядомыя архіўныя дакументы, рукапісы і эпісталярная спадчына В. Быкава (у тым ліку франтавыя лісты 1944—1945 гг.; ліставанне з А. Адамовічам, В. Аскоцкім, В. Астаф’евым, Р. Барадуліным, І. Дзядковым, В. Каверыным, Л. Лазаравым, В. Някрасавым, А. Твардоўскім, часопісам «Новый мир» ды інш.) з фондаў больш як дваццаці дзяржаўных музеяў і архіваў ды прыватных збораў, а таксама артыкулы ў перыядычным друку (пачынаючы з 1948 г.) і ўспаміны (у тым ліку Ч. Айтматава, С. Алексіевіч, Г. Бакланава, С. Быкава, В. Быкавай, Г. Бураўкіна, Б. Васільева, М. Гарбачова, І. Карпюк, У. Някляева, З. Пазьняка, А. Пяткевіча, С. Шушкевіча, А. Якаўлева). Пры падборы ілюстрацыйных матэрыялаў перавага аддавалася малавядомым фотаздымкам В. Быкава, пэўная частка якіх друкуецца ўпершыню.

Отзывы о книге
Вялікая праца і яшчэ большая любоў да ўсяго, што ёсць Васіль Быкаў, - вось што такое гэтая кніга, створаная Сяргеем Шапранам, адным з самых бескарыслівых і светлых людзей, якіх пашчасціла мне ведаць.
Уладзімір Някляеў

Гэта самы значны на сёння звод, які дае важкую падставу гаварыць пра кнігу як грунтоўную навуковую працу. Аўтар выканаў каласальную працу, якая звычайнай пахвалы не вытрымлівае. Яна малая для гэтага.
Валянцін Аскоцкі

Набыць абодва тома можна ў "Акадэмкнізе" і па спасылках ніжэй.




Спасылкі: Шапран издал вторую часть книги о Быкове: http://news.tut.by/culture/139062.html
Журналист Сергей Шапран 4 года бесплатно писал книгу о Быкове: http://news.tut.by/culture/132725.html
Замовіць кнігу ў блоге Глеба Лабадзенкі: http://labadzenka.by/?p=3729
Издана первая часть книги Сергея Шапрана о жизни Василя Быкова: http://news.tut.by/culture/131591.html
Набыць на Кнігі.нэт: http://www.knihi.net/index.php?mark=5&productID=867&vote=yes

да 22 чэрвеня
па моцы, напэўна, самая значная стужка - "Узыходжанне" Шапіцька
але і астатняе - нічога.

Астатняе: http://imgsrc.ru/aleksander_/a410830.html

Спадзяюся, камусці гэтая інфа будзе карыснай. Выдатныя рэжысёры. Вялікі экран. Малавядомыя стужкі. Што яшчэ трэба?..
Наконт "Ідзі і глядзі" - наогул лепшы фільм пра вайну, мне здаецца. Сапраўдны і моцны.

Ежегодный концерт в филармонии детей музыкантов вместе с родителями.











Остальное: http://imgsrc.ru/aleksander_/a408029.html

Сегодняшние фото с последнего дня выставки "Мартовские коты", которая в этом году сместилась ближе к лету.












Остальное: http://imgsrc.ru/aleksander_/a402882.html

Фоташпацыр.




















Астатняе тут: http://imgsrc.ru/aleksander_/a401488.html

В последний день успел забежать на вечерний показ Минского кинофестиваля "Киногрань" молодых режиссёров.
Если тезисно - очень достойно, ожидал, что будет много хуже (и работы наших земляков тоже качественные).
Жаль, что показы все были в рабочее время.

А такой кинофестиваль - дело хорошее.

Хрыстос Уваскрос! Сапраўды Ўваскрос!

Артыкул з мінскага часопіса "Фотомагия" (№2/2008). "Фотограф-патриот Станислав антон Прушинский"

Дарэчы, неблагі беларускі фотачасопіс "Фотомагия" зноў будзе выходзіць.

Ўчора зноў сьніў дзяўчыну-мару.
Думаў – прайшло. От жа ж – не!
Туліў яе ад начных хмараў,
У сне баяўся, што сон міне…

Замест таго, каб з ёю побач,
Каб высветліць: ці так ці не.
Паўзмрок. Зала чакання. Гомель.
Нібыта ў дурным сьне…

Вот несколько небезынтересных предстоящих кинособытий в Минске:










Особенно советую посмотреть "Юрьев день" 17.04. Серьёзный, качественный фильм.

Слухай, я ўсё кіну. Гэтых людзей,
хату і працу.
Няхай смяюцца ў спіну, пляваць, што
не хочуць знацца.
Ты прыходзь. Неадкладна. Сёння.
Заўтра ўжо будзе позна...
Вышыня мільгаціць у вокны
Мелкім зорным просам...

Сустрэнемся на рагу вуліц
І пойдзем, як мага далей.
У хатах вокны паснулі
І свецяць зорныя далі...

Я сёння п'яны трохі....
У трубцы гудкі толькі.
"Неправильно набран номер!"
У душы і ў роце горка...

Что снится старому фонтану в городском парке, когда по аллеям крадётся мгла морозных ноябрьских сумерек?
Может быть, жаркий летний день, радужные брызги воды, дети, резвящиеся в нём?
Наверное, видятся ему могучие клёны, шелестящие своими зелёными кронами, которые дают спасительную тень размореным жарой прохожим.
Быть может, он вспоминает ту девушку необыкновенной красоты, которая любила сидеть на скамейке напротив. Или те влюблённые парочки, которые бродили в парке в обнимку.
Всё может быть...Постойте! А вдруг он не спит...В нём не теплится жизнь, трубы давно забиты, по ним уже не пройдёт вода. Фонтан умер?..
Да нет же...прислушайтесь, он дышит. Слушайте не ушами, а сердцем.
Конечно, он дремлет...в этот холодный вечер ему снится будущая весна...

p.s.: никогда не любил весну. а вот последние года два как-то совсем наоборот...старею, наверное :)
а вот она к нам не торопится...